Mahirap mang aminin sa aking sarili pero ikaw ang naging dahilan kung bakit di ako makatulog sa gabi. Di ako makakain ng maayos. Gusto ko ng aminin sa aking sarili na mahal na nga kita. Gusto ko ng maging matapat sa aking sarili. Timaan ako sa iyo pero takot ako na ipagpatuloy ang nararamdaman.. Kasi hindi dapat. Ayaw ako.. May mga pangarap ako.. Hindi ka kasama sa plano ko. Pero bakit ganon???? sa bawat pag daan ng araw.. unti unti kang nagiging bahagi ng buhay ko, ng plano ko, ng mga panagarap ko... Natatakot ako.... Natatakot ako...... Natatakot akong tuluyang mahulog sa napakalalim na balon na di ko alam kung saan patutungo... O Mas takot akong ayawan mo kasi di ako nararapat sa pagmamahal mo..

YABANG.. lang.. pala....

MAYABANG PALA AKO. Kasi ang paniniwala ko noon. Kung ang lahat ay mahina saka naman ako lumalakas. Di pala totoo. Kasi ngayon mahina ako.. saka ko nadadama ang pagkalugmok. Ang kalungkutan. Ang pag iisa. Sumasakit ang aking damdamin. Para bang pinagtatawanan ako ng tadhana dahil sa aking paniniwala.

Sabado na naman bukas. Sa makalawa linggo.

Susunod. Lunes na naman hanggang sa maging Biyernes.

Paulit ulit. Walang pag babago. Hinahanap, di mahagilap.

Sana dumating na. Kungdi man dumating, sana ay makita.

Minsan sa buhay ng tao. ang kailangan pala ay maghanap.

Hindi ang mag hintay lamang. Di pala lahat.

Sa pag aantay nakukuha.Makukuha mo din yun kapag hinanap mo.

Ako hanggang sa ngayon patuloy na nag hahanap.

Minsan sa ating pag panhik.

Ang akala natin papataas tayo.

Minsan hindi natin alam .

Pag baba pala ang ginagawa natin.

Kailan ba nagiging tama ang mali?

At kailan mo masasabi na ang mali ay tama?

Hirap di ba. Pero kapag naranasan mo ang umibig.

Palagi siyang tama. Maski lahat nagsasabi na ikaw ay mali....

Kaya mo bang turuan ang puso
Kahit na ang kahulugan nito
Ay ang pagtalikod sa mga tao
Na nagmahal sa iyo

Di ko pala kayang mahalin ang kagaya mo

Nais ng putulin ang kahangalang ito

Upang di malasap ang paghihirap na ito

At matahimik ka diyan sa bago sa mo